KLINTU
KINTEN
Ing
setunggal sekolah favorit, enten telu tiyang siswa populer ingkang disegani.
piyambake sedaya yaiku Dinda, Toti uga Merli ingkang biyasa nyagedaken menapaa
kaliyan uang.
Nanging
enten ugi tunggilan kaping kalih, ingkang badan saking Amar, Taufik uga Candra
. piyambake sedaya pinter, nanging kalebet siswa kirang saged dadosipun asring
dipungampilaken dening Dinda, Toti uga Merli
Mukawis
dinten, Dinda, Toti uga Merli badhe kesah datheng kantin konjuk mengisi weteng
piyambake sedaya ingkang luwe. nanging Dinda mboten kedadosan manggih artanipun
ingkang saelingipun dipundekekake ing tas.
Toti :”Din, Mer, kita sedaya datheng kantin mangga!”
Merlin :”Ayo, weteng kula sampun luwe
pisan!”
Dinda : (kaliyan mbikak-bikak tasnya)”Aku ugi” (Toti uga Merli
mlampah
ngiringan mengker kelas)
Dinda : (sepalih mbengkok)
”Eh, tengga!”
Merlin :”Kenapa, Din?”
(Toti uga Merli malik datheng arah Dinda)
Dinda :”Uang kula ical nih!
Kali liat nggak?”
Toti :”Hah? pinten? cobi periksa malih, bokmenawi mawon
terselip”
Dinda :”Nggak bokmenawi, Tot.
kula taksih eling wau nyenyukani arta punika
dipunmriki” (nunjuk ngajengan tasnya)
Toti :”Hmmmm...mendingan geledah mawon sedaya tas, Din!”
Merli :”Tunggu, geledahnya mangke mawon
wanci sedayanipun udah ing lebet
kelas, ta nggak eca sami ingkang benten, Din”
Dinda :”Ya udahlah”
Toti :”Mendingan ssekarang kita sedaya datheng kantin,
kajengipun kula
ingkang traktir!”(menarik tangan Dinda uga Merli medal kelas)
(sedaya siswa sampun wonten ing lebet kelas)
Toti
Teman-kanca enten ingkang ngeliat arta Dinda nggak?”
Candra
:”Berapa artanipun?”
Dinda
:”500 ewu, tau
nggak?”
Candra
:(menggeleng)
Toti
:”Ya udah, geledah mawon
tas piyambake sedaya semua!”(Toti mlampah
menuju meja
Taufik ingkang saweg maos buku uga lajeng menggeledah tasnya)
Toti
:”Loh, niki artanipun!”
(mengacungkan arta 500 ewu)
Taufik : (nyenyukani bukunya)”Bukan!
punika arta ingkang dipunsukakna bapak
kula wau enjang uga badhe kula
ginakaken konjuk membayar arta
sekolah”(merebut arta punika saking tangan
Toti)
Candra
:”Ya, punika arta Taufik! Bahkan
wau enjang kula ningali bapakipun
piyambak ingkang nyukakaken arta punika
dhateng Taufik!”
Dinda :”Nggak nyangka, nggih! tiyang ingkang salebetipun niki kula anggep sae
Dinda :”Nggak nyangka, nggih! tiyang ingkang salebetipun niki kula anggep sae
uga jujur jebulna sanguh mandung
arta kula! Taufik, sampeyan eling
badan dong! kirang sae menapa
kula datheng sampeyan!”
Taufik
:”Tapi ta.....”
Amar
:”Kamu nggak angsal gitu,
Din! dereng tentu Taufik ingkang mendhet arta
punika! sinten tau arta punika leres-leres
paweweh bapakipun!”
Dinda :”Nggak bokmenawi! kula pitados
punika arta kula! Nggak bokmenawi ugi
ta, Taufik gadhah arta sakathah niki!”
(ngrebat arta saking tangan Taufik)
Merli
:”Ya sampun ta, mangke mawon
masalah niki dipunrampungaken.
sakmenika ta saweg jam kosong, sasaenipun sampeyan ngrenakaken
badan riyen datheng njawi kelas. kula
mboten ndherek, nggih, kersa
nyambut damelaken PR riyen! Hehehe..” (ngalenggahan buku PRnya)
(Toti uga Dinda mlampah medal kelas)
Candra :”Sudahlah, Fik. Nggak usah
kelkekamanahen”
Taufik :”Tapi punapa sedayanipun menuduh
kula?”
Amar :”Kalau sampeyan nggak klintu punapa kedah ajrih?”
(Dinda mlampah menuju meja Taufik uga lajeng
lenggah ing sisih Amar)
Dinda :”Aku tau sinten ingkang mandung arta punika”
Amar :”Hah?! siapa?!”(setengah mbengkok)
Dinda :”Ssstt....Toti”
Taufik :”Nggak angsal menuduh tiyang
sembarangan, Dinda!”
Candra :”Lagipula kayaknya nggak bokmenawi
Toti ingkang mendhet arta punika”
Dinda :”Tapi punika
keyektosanipun. kajengipun mangke kula ingkang nyriyosi
Dinda
. Kali mboten usah panik”
Taufik :”Baiklah, terimakasih nggih, Din.
sampeyan kersa mbiantu kami”
Dinda :(mengangguk uga wangsul
datheng mejanipun)
(Dinda uga Toti mlebeti kelas)
Merli : (mbengkok kaliyan
lantangTeman-kanca sakmenika kalanipun siro tau,
sinten ingkang saleresipun mendhet arta
Dinda! piyambakipun yaiku
tiyang paling celak ingkang paling
panitadosanipun!”
Dinda :”Jadi......kamu,Toti?”(memandang
maiben datheng arah Toti)
Toti :”Iya, punapa?! kersa duka? mangga!”
Dinda :”Sial!! salebetipun niki kula pitados sanget sami
sampeyan! nanging
punapa sampeyan berkhianat, Tot?
punapa sampeyan tega sami kula?!”
Toti :”Kamu ingkang damel kula berubah, Din! sampeyan
ingkang meksa kula
konjuk ngikutin gaya gesang sampeyan! kula
tertekan, Din!”
Taufik :”Sudahlah.....kenapa dados siro
ingkang maben? apuntenaken mawon,
Din.
kula tau kondisi kartan Toti saweg rudatos, kemarin kula ningali
piyambakipun
mendaftar beasiswa konjuk anak kirang saged”
Dinda :”Tapi.....kamu kok
nggak nate cerios, Rin?”
Toti :”Iya, pancen kula ingkang klintu. apuntenaken kula,
kula nggak nate
cerios
sami sampeyan, amargi kula nggak kersa ngewed-ewedi
sampeyan, Din”
Dinda :(tertunduk)
Amar :”Maafin mawon,
Din. ta piyambakipun udah jujur”
Merli :”Iya, nggak sakedahipun kita
sedaya maben kayak gini”
Dinda :(tersenyum)”Iya, Tot.
apuntenaken kula ugi, nggih. kaping benten,
menawi
sampeyan betah samukawis, cerios mawon datheng aku,siapa
tau
kula sanguh bantu”
Toti :(tersenyum uga mengangguk)
(Dinda
uga Toti berjabat tangan)
Amar :”Eh, kayaknya enten ingkang kentun, deh!”
Candra :”Apa?”
Amar :”Ada ingkang dereng dipuntedhakaken apunten, tuh!”
Dinda :”Oiya, apuntenaken kula
nggih, Fik! kula klintu kinten datheng
sampeyan!”
Taufik :”Iya, nggak menapa-menapa, Cor.
kula nggak duka kok sami siro
sedaya!”
Merli :”Ya iyalah....Taufik nggak bokmenawi
duka sami Dinda, ta siro sedaya
tau
kalo Taufik mendel-mendel enten samukawis sami Dinda ..”
Toti, Candra, Amar, Merli
:”CIEEE!!!”
Tidak ada komentar:
Posting Komentar